|
| |
مين اللى فنان بحق
سر الصبا و الحنين
قلب الزمان اللى دق
ريشه فى ايده اليمين
مين الاشد الارق
على المحبه أمين
شعاع من الفجر شق
يكافىء السهرانين
و كان فى نية بلدنا من سنين و سنين
و أمل فى حضن السما و عرق بيسقى الطين
و هلال مع الطير يوالى الخير على الفدادين
و البحر حط المراكب بالحنان الواجب
ع المينا يا اسكندريه كان بيقصد مين
الموج بيضرب بيضرب
الايام تقرب تقرب
اَسمع (( بلادى بلادى...
تعرف قلوب مصر ماشيه العصر و السكه
و الشمس نازله تُغْرُب
الشمس طالعه تنادى
على بيت فى كوم الدكه
نفرش تلات عتبات
و نفرّق الشربات
تطلع معاك الضحكه
زغروطه من الف جيل
آه يا المعلم بحر
صَبَح صباحنا جميل
صبح أمالنا نبات
قادر يشق الصخر
من كتر شوق النيل
قادر يلاغى الزهر
من طاقه المواويل
و من اكتمال الصبر
طافت عليه و يطوف
على البلاد من حوارى و من زقق وعطوف
يخطر فى باله النغم يلاقى النغم مقطوف
الله يشاء تجتمع فى مهجته العشاق
وارث فوارس وعتاله و مراكبيه
سِيد الرجال على مينا شرقيه
عرب المشايخ و الصنايعيه
كانت حياته جلاله و هديه
و كان ياسين بير يا بهيه
ما تصدقيش غيره يقولك لأ
ما تصدقيش غير اللى فنان بحق
أسمر و جيه اللون
و فيه شبه من اربعين مليون
و فى ايده حنه و مسطرين و سلاح
كان مصرى كامل و كان عامل و كان فلاّح
و كان سيد وكان درويش
و كان واحد وكان الكل
|
|
| |
قرار لنظم المعلومات; © 2007-2008
|
|
|